از همان سال های نخست زندگی، مسیر من با چالش های ویژه ای همراه بود. مشکلات جدی در زمینه بینایی که از بدو تولد داشتم باعث می شد بسیاری از کارهایی که برای کودکان هم‌سن و سالم ساده به نظر می رسید، برایم دشوار باشد.

دید ضعیفم باعث می شد حرکت در محیط های شلوغ و عبور از خیابان ها برایم نگران کننده و گاه خطرناک باشد. خانواده‌ ام نیز به دلیل نگرانی های طبیعی شان، محدودیت های زیادی برای رفت و آمدم قائل شده بودند؛ به گونه ای که تا سال ها اجازه نداشتم به تنهایی از مدرسه به خانه بازگردم و حتی برای کوتاه ترین مسیرها باید با تاکسی یا سرویس مدرسه جا به جا می شدم.